ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΜΑΝΙΧΑΪΣΜΟΣ

CHAMBERLAIN θριαμβευτής....Σε λίγο αίμα και δάκρυα!

1938,Σεπτέμβριος: .Ο ¨Αγγλος πρωθυπουργός ARTHOUR NEVILLE CHAMBERLAIN επιστρέφει περιχαρής και τροπαιούχος από το Μόναχο της Γερμανίας στην πατρίδα του."Η Πολιτική του Κατευνασμού" της οποίας ήταν εμπνευστής μαζί με τον Γάλλο συνάδελφό του EDOUARD DALADIER είχε πετύχει, και είχαν θριαμβεύσει έναντι κάποιων γραφικών πολιτικών αντιπάλων τους,σαν τον Τσώρτσιλ, που έβλεπαν με ανησυχία το παρα-φούσκωμα της Γερμανικής χήνας.Είχαν θυσιαστεί βέβαια τα δίκαια και η ανεξαρτησία κάποιων μικρών χωρών, όπως της Τσεχίας, αλλά αυτό φυσικά θα μπορούσε να παραβλεφθεί  και δεν ενδιέφερε κανέναν.Όλη η Ευρώπη και ο <<πολιτισμένος κόσμος>> πανηγύριζε!-Το καρκίνωμα όμως είχε παραμείνει εκεί στο σώμα της Ευρώπης και σε λίγο χρόνο θα δηλητήριαζε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο με εξαιρετικά επώδυνες συνέπειες.Τον Σεπτέμβριο του 1938 υπήρχε ακόμη λίγος  χρόνος, ένα χρόνο αργότερα τον Σεπτέμβριο του  1939 ήταν ήδη αργά!

Φαίνεται όμως ότι η ιστορία είναι από τα πιο δύσκολα μαθήματα γι αυτό δυστυχώς απαιτείται για την κατανόηση της  συνεχής επανάληψη. Και όμως, ένα από τα πιο ασφαλή συμπεράσματα που μπορεί να συναγάγει άμεσα κάποιος μελετητής της είναι η διαπίστωση, με ισχύ μάλιστα νομοτέλειας, ότι η αύξηση της ισχύος ,οικονομικής,πολιτικής,στρατιωτικής, ενός έθνους και μιας χώρας ενέχει το σπέρμα ιμπεριαλιστικών διαθέσεων.Σαν την συσσώρευση των νεφών που προηγείται και προμηνύει καταιγίδα και μπόρες.

Και η Γερμανία μας δίνει ένα ιδανικό παράδειγμα για αυτό: Από το 1870 μέχρι τις μέρες μας, τρεις φορές έρριξε σε τρομερές περιπέτειες την Ευρώπη, τον εαυτό της και όλο τον κόσμο!Και ουσιαστικά έμεινε ατιμώρητη,έτοιμη  για τον επόμενο γύρο, για μια ακόμη απόπειρα επιβολής ενός imperium. Λες και η (ανεπιτυχής) απόπειρα ληστείας μετά  φόνων(κατά συρροή ),δεν τιμωρείται, δεν αποτελεί καν άδικη πράξη.Μόνο η παραβίαση κάποιων θεσμικών κανόνων,διοικητικής μάλιστα μορφής αποτελούν ασυγχώρητα αμαρτήματα,διαχρονικά που επισύρουν βαρύτατες μάλιστα τιμωρίες,επί δικαίων και αδίκων.Σ¨αυτόν τον παραβάτη,σαν την Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής περιφέρειας, καμμιά επιείκεια, ο φταίχτης πρέπει να τιμωρείται σκληρά και να εμπεδωθεί η προτεσταντική ηθική, απόλυτα.

Προσπαθούσα πάντα  να ερμηνεύω την στάση της Γερμανίας με ορθολογικά κριτήρια.Αν δηλαδή ωφελείται και πως από την παρούσα οικονομική κρίση.Πρέπει να παραδεχθώ όμως ότι την συμπεριφορά της πρέπει να την προσεγγίζουμε και με ψυχολογικούς όρους.Είναι γνωστός ο Γερμανικός ιδεαλισμός.Όπως είναι γνωστό και ότι είναι είναι λαός ευφυής και δραστήριος,εργατικός και εξαιρετικά επίμονος και με οργανωτικές αρετές.Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι η δύναμή του αλλά και η αδυναμία του,που εμπεριέχουν και το σπέρμα της αυτοκαταστροφής

 -Στον αντίποδα θα έλεγα ότι δεν διακρίνεται για τις πολιτικές αρετές του!Εύπιστος σε ό,τι εκπορεύεται  από τις ηγεσίες του,οικονομικές,πολιτικές και πνευματικές ελίτ,συστρατεύεται ευκόλως χωρίς καμμιά κριτική διάθεση,αυτο-υποβάλλεται από τον όγκο της συσσωρευμένης ισχύος του και αδυνατεί να προβλέψει την συνολική πορεία, να αντιληφθεί και να καταννοήσει τον περιβάλλοντα κόσμο.Δεν αναζητεί φίλους αλλά υπηκόους,εκλαμβάνει ως πραγματική  φιλία την από φόβο ή σκοπιμότητα  εξυπηρετική συμπεριφορά και αυτο-δικαιώνεται από τον ακαταμάχητο ιδεαλισμό του.!Δεν είναι τυχαίο ότι ηγέτες  όπως ο Βίσμαρκ και Χίτλερ έτυχαν μέχρι τέλους της ολοκληρωτικής αποδοχής του Γερμανικού Λαού, ακόμη και όταν το αποτέλεσμα της πολιτικής των ήταν πια εμφανές και στον πιο αδαή και αφελή πολίτη!

Και σήμερα, δεν είναι τυχαίο ότι ο μέσος Γερμανός έχει αφομοιώσει απόλυτα και άκριτα πιστεύει τις κατηγορίες εναντίον των λαών της Νότιας Ευρώπης που διαχέουν κανάλια και λαϊκά φύλλα μαζικής ενημέρωσης στην Γερμανία!

Φυσικά αυτά δεν ισχύουν για τον Γερμανό τραπεζίτη,τον μεγαλο επιχειρηματία, εκδότη, πολιτικό κλπ. μέλος της γερμανικής ελίτ που προφανώς αντιλαμβάνεται και γνωρίζει το ευμετάβλητο των καταστάσεων και ενσυνείδητα εργάζεται για την επιβολή του Γερμανικού imperium,έχοντας σαν αφετηρία και όπλο την οικονομική και πολιτική ισχύ,προς το παρόν, της χώρας του.

-Μήπως ΤΏΡΑ ΕΊΝΑΙ Η ΏΡΑ που πρέπει οι ηγεσίες των υπόλοιπων Ευρωπαϊκών κρατών να εγερθούν από τις βαθιές υποκλίσεις των ενώπιον της Γερμανικής ηγεσίας και να εργασθούν από κοινού για μια Ευρωπαϊκή Γερμανία και όχι για μια Γερμανική Ευρώπη;-Ακούγοντας τον Τσώρτσιλ και όχι τις <<συνετές>> φωνές των Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ;

-Μήπως έστω και τώρα υπάρχει λίγος χρόνος;



KON MAR

k-magazino

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΗΘΛΕΕΜ...

<<...Λέγουσι δε τινες: Πίστευε και μη ερεύνα... Εγώ δε λέγω υμίν, ΕΡΕΥΝΑΤΕ τας γραφάς υμών...Γνώσεσθε  την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς...>>

-Μύθος ή ιστορική πραγματικότητα ο Χριστός,ο βίος και η διδασκαλία του.αποτελούν στάδιο στη εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού στην προσπάθεια συγκρότησης πιο ανθρώπινων, πιο ανεκτικών κοινωνιών όπου θα υπάρχει χώρος και για τα πιο αδύναμα μέλη των.

 Ιστορικά βέβαια γνωρίζουμε ότι (και αυτή) η θρησκεία έγινε ένας ακόμη ιδεολογικός μηχανισμός επιβολής στα χέρια των εκάστοτε κρατούντων και συγκολλητική ύλη σταθερότητας κοινωνικών πυραμίδων.Φταίνε άραγε τα Κείμενα,ή οι ερμηνευτές τους; Η μάχη του καλού και του κακού δεν κρίθηκε πριν 2000 χρόνια σε μια Ρωμαϊκή επαρχία αλλά είναι αέναη προσπάθεια και πιθανόν θα μας προσπεράσει χρονικά και ΑΠΑΙΤΕΊ και την δική μας συστράτευση.

 Σταυροφόροι ή όχι,στο όνομα του Χριστoύ ή μη, ο αγώνας αυτός είναι ο δρόμος του Θεού,στην πιο εξιδανικευμένη μορφή του, όπως ο καθένας μας έχει εσωτερικεύσει.!

 -Αυτά τα Χριστούγεννα ας μη περιμένουμε το χαρμόσυνο άγγελμα της Γέννησης από την Βηθλεέμ, αλλά ο καθένας μας ας μεταβάλλει την καρδιά του σε μια μικρή,ταπεινή φάτνη,που η κάθε μια της θα υποδεχτεί και από ένα μικρό,νεογέννητο Χριστό!

Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα!








Kon Mar

k-magazino

ΚΑΠΟΤΕ, ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...

-πανηγυρικό λόγο για την επέτειο θα μπορούσε ο καθείς μας να γράψει και να μιλήσει για ήρωες και παλλαϊκό ξεσηκωμό κλπ, η... αλήθεια είναι όμως ότι << το Πολυτεχνείο>> το δημιούργησε μια χούφτα <<αλητών-φοιτητών>> και άλλων περιθωριακών στοιχείων της πόλης, ξένα και εχθρικά στοιχεία προς την συντριπτική πλειονότητα των <<φρόνιμων νοικοκυραίων>> που τους κοιτούσαν με καχυποψία και εχθρότητα.

Αυτή ήταν η άποψη όχι μόνο των εκπροσώπων της χούντας αλλά και πολιτικών φορέων της εποχής που προσέθεταν μάλιστα και τον χαρακτηρισμό προβοκατόρων και πρακτόρων καί η άποψη αυτή επικρατούσε ανάμεσα στον πληθυσμό και για κάποιο διάστημα και μετά την μεταπολίτευση

.Και όσοι παρεσύρθησαν από τον δυναμισμό και την λαθεμένη εκτίμηση ότι άλλαξε η κατάσταση,και ότι ήρθε η ώρα να σπεύσουν να αλλάξουν και αυτοί, ανένηψαν με την επικράτηση της νέας χούντας του Ιωαννίδη.Με την επικράτηση της μεταπολίτευσης η <<Εθνική Επανάστασις>> έγινε <<χούντα>> και οι <<αλήτες φοιτητές>> έγιναν <<Ήρωες του Πολυτεχνείου>>.Ο καιροσκοπισμός στο μεγαλείο του,αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα!


Τα γράφω αυτά, όχι για να μουντζουρώσω τον αγώνα αλλά να επισημάνω ότι ο δρόμος του αγώνα τις περισσότερες φορές είναι μοναχικός και δεν δίδεται υπό τις επευφημίες του πλήθους αλλά κάτω από παγερή αδιαφορία ή και από ιαχές <<σταύρωσον,σταύρωσον αυτόν>>.Ο δε μύθος που θα δημιουργηθεί μεταγενέστερα,εάν και όταν ο αγώνας δικαιωθεί, θα προβάλλει ως ήρωες-πρωταγωνιστές όσους εξ αυτών έχουν καλύτερες επιδόσεις στις δημόσιες σχέσεις...


Δυστυχώς οι λαοί,και ο λαός μας κατ΄εξοχήν, έχουν μάθει να λατρεύουν τον ισχυρό και να μισούν τον αδύνατον.!


Δυστυχώς και η ανάγκη για αγώνες δεν εξέλιπε και οι ευκαιρείες για μια έμπρακτη διάψευση των ανωτέρω, με συμμετοχή σε αυτούς, είναι παρούσες και σήμερα !, Αυτή η συμμετοχή θα ήταν και η ειλικρινέστερη απόδοση τιμών στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου του Νοέμβρη του 1973.!






Kon Mar

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ

...Η γοητεία του μύθου του Μ. Αλεξάνδρου πρέπει να ομολογήσω δεν είχε ποτέ πάνω μου την επίδραση πού ίσως θα έπρεπε.

Όπως όλοι ασφαλώς γνωρίζουμε,μεγάλους πολέμαρχους έχει να επιδείξει η ιστορία  και άλλων λαών...Eπίσης και δημιουργία μεγάλων αυτοκρατοριών,μεγαλυτέρων και αυτής του βασιλείου των Μακεδόνων. Όσα δε λέγονται περί πολιτιστικής εκστρατείας στην Ασία,τα αντιπαρέρχομαι.ως ιδεολογήματα μεταγενέστερα...H αυτοκρατορία δημιουργήθηκε με το ξίφος και πολύ αίμα και όχι με βάση τους κανόνες καλής συμπεριφοράς (savoir vivre).-Ο πόλεμος ήταν επεκτατικός,ιμπεριαλιστικός.Κανείς κατακτητής παλαιότερος ή σύγχρονος αποικιοκράτης, δεν εξιλεώνεται,.με το πρωτοφανές επιχείρημα ότι υπερέχει πολιτιστικά και άρα δικαιούται να υποδουλώνει γείτονές του!
Σας είναι γνωστή φυσικά η συνέχεια,το ατελείωτο αιματοκύλισμα των ανθρώπων του και διαδόχων του για τον διαμοιρασμό της λείας,δηλωτικό και του ήθους τους και των προθέσεών τους!

Ούτε και τα λαμπρά οικοδομήματα των αρχαίων προγόνων μας με εκστασιάζουν:Η Βαβυλώνα,τα Σούσα,οι Αιγυπτιακές πόλεις,η Ρώμη δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτε από τις μάλλον φτωχές πόλεις και ταπεινά οικοδομήματα των πόλεων του Ελλαδικού χώρου,που σήμερα κείτονται ερείπια διάσπαρτα.Τα μόνα λαμπρά οικοδομήματα του Ελληνισμού,ΑΘΑΝΑΤΑ στον χρόνο, τα έστησαν ο Λυσίας,ο Πλάτωνας,ο Θουκυδίδης,ο Ξενοφών,ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο Αρχιμήδης ,κλπ.κλπ,τέκτονες του Πνεύματος και του Λόγου!

Γι αυτούς είμαι υπερήφανος προσωπικά,και δεν κρατώ μεζούρα για να μετρώ δορύκτητο γή!

Γι αυτούς θα ήμουν υπερήφανος ακόμη και αν δεν ήμουν Έλληνας!

Και κάτι ακόμη:-Η ιστορία δεν είναι ρομαντικό περιπετειώδες διήγημα της ζωής και δράσης βασιλέων και ηρώων, αλλά μάθημα διδακτικό και αυτογνωσίας για ένα έθνος που προσδιορίζεται με βάση το παρελθόν και χαράσσει την πορεία του προς  το μέλλον.

KON MAR

ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΒΟΝΑΠΑΡΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ IMPERIUM

Οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Γαλλία δείχνουν να διαμορφώνουν νέα δεδομένα και πιθανόν να δούμε επανασχεδιασμό της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη.

Χωρίς να είναι τίποτε βέβαιο ακόμη, ίσως παρατηρηθεί νόθευση,,δηλ.χαλάρωση(ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΧΑΛΑΡΩΣΗ,-ΕΚΔΟΣΗ ΝΕΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ) στην έως τώρα ακολουθούμενη σφικτή περιοριστική πολιτική,προς χάριν του αδυνάτου εταίρου του γάλλο-γερμανικού άξονα,ίσως και μέρους της επιχειρηματικής τάξης στην ίδια την Γερμανία,που πιέζει για ενίσχυση της ζήτησης στο εσωτερικό της χώρας.Λογικά θα πρέπει να αναμένωμε κινήσεις ώστε να  διασωθεί η Γαλλική οικονομία και να διασωθεί ό άξονας στον οποίο προσέδεσε την χώρα η ανεπαρκής πολιτική ηγεσία της Γαλλίας,αφελώς πιστεύοντας ότι θα αναδειχθεί συγκυρίαρχη (με την Γερμανία) δύναμη στην κεντρική Ευρώπη,υποβαθμίζοντας τις χώρες της περιφέρειας.

.Πολιτική που την υπηρέτησαν με συνέπεια εξίσου και οι συντηρητικοί και οι σοσιαλιστές,που αποδεικνύει ότι οι κυρίαρχες τάξεις της Γαλλικής κοινωνίας πάσχουν από το σύνδρομο του Βοναπαρτισμού, χωρίς να μπορούν να προβλέψουν τον τελικά ωφελημένο,δηλ την γείτονα μεγάλη χώρα,την Γερμανία.Η πρόσδεση της Γαλλίας στην Γερμανικής εμπνεύσεως περιοριστική πολιτική  και προσχώρησης στην αντίληψη ως της μόνης ορθής και αξιόπιστης οικονονομικής πολιτικής, αποκρύπτοντας βαθύτερους σχεδιασμούς, μπορεί να θεωρηθεί ως μια πολύ μεγάλη πολιτική επιτυχία της Γερμανίας

 Γιατί είναι  λάθος πιστεύω να νομίζουμε ότι στην Φραγκφούρτη και στο Βερολίνο δεν υπάρχουν αξιόλογοι οικονομικοί αναλυτές-οικονομολόγοι και ότι ο αποπληθωρισμός και η ύφεση ήταν επιγενόμενα δυσάρεστα αποτελέσματα και όχι προ-επιλεγμένα μέσα οικονομικής πολιτικής.Αντίθετα θεωρώ ότι οι πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ευρώπη και κυρίως στις χώρες της περιφέρειας της Ε.Ε όπως στην χώρα μας με εμμονή στις πολιτικές δημοσιονομικής προσαρμογής και μονεταριστικές συνταγές δεν είχαν μόνο θύματα αλλά και ωφελημένους πολλαπλώς,(όπως στην περίπτωση της Γερμανίας που είναι χαρακτηριστική):

Κατ΄αρχήν έπρεπε να βρεθεί μια ευρεία οικονομική ενότητα που θα λειτουργούσε ως λεκάνη απορροής και θα απορροφούσε την υπερβάλλουσα ρευστότητα που δημιουργούσε η αμερικανική νομισματική επεκτατική πολιτική(έκδοση ομολόγων,τύπωμα τεραστίων ποσοτήτων νέου νομίσματος,διόγκωση του χρέους, κλπ.π) ακολουθώντας την αντίστροφη ακριβώς πολιτική, ώστε η παγκόσμια οικονομία να μη κινδυνεύσει από υπερ-πληθωρισμό.

-Μια << σφικτή>> δημοσιονομική και νομισματική πολιτική ισχυροποιεί το νόμισμα (εδώ το EURO), που ενδιαφέρει χώρες με ανεπτυγμένο τον δευτερογενή τομέα της οικονομίας που είναι εξαρτημένες όμως από τις εισαγωγές πρώτων υλών και ενέργειας, η δε διάθεση των προϊόντων γίνεται προς την εσωτερική αγορά ή χώρες με το ίδιο νόμισμα ή εξίσου σκληρή νομισματική μονάδα.Μήπως είναι η περίπτωση της Γερμανίας, που αγοράζει συντελεστές παραγωγής από χώρες της ζώνης του Δολαρίου (πετρέλαιο,φυσικό αέριο,πρώτες ύλες)δηλ. φθηνά και πουλά στην ζώνη του Ευρώ,δηλ. ακριβά;

Κατ΄αυτόν τον τρόπο ακυρώνεται εν τοις πράγμασι και το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας που δημιουργεί η υπερτίμηση του νομίσματος.

-Για να αποδεχτεί λοιπόν η Γερμανία και να επιτρέψει την νομισματική χαλάρωση και διολίσθηση του Ευρώ θα πρέπει να προηγηθεί η σημαντική υποχώρηση των τιμών των πρώτων υλών και κυρίως της ενέργειας (πετρελαίου).

Εξ άλλου είναι γνωστό ότι τα Γερμανικά προϊόντα τοποθετούνται στην αγορά όχι με βάση το συγκριτικό πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους, (όπως π.χ της Κίνας,Ινδίας,κλπ.), αλλά με το brand name και απευθύνονται, τα εξαγώγιμα αυτών κυρίως, προς τα μεσαία και ανώτερα εισοδηματικά στρώματα που η οικονομική κρίση δεν τα αποτρέπει από την προτίμησή των.

BRAND NAME που ενισχύθηκε μάλιστα στην διάρκεια της παρούσης κρίσης και από την ηθική μείωση των οικονομιών αλλά και συνολικά της αξιοπιστίας των χωρών ,της ΕΕ .Έτσι ίσως εξηγείται και ο ηθικός πόλεμος εναντίον άλλων χωρών όπως ενάντια στην Ελλάδα, πέρα από τις αμφιβόλου αξίας επιβαλλόμενες οικονομικές πολιτικές.!Το brand name είναι ανεκτίμητης αξίας άυλο κεφάλαιο και σπουδαία μελλοντική επένδυση ώστε να τό αγνοούν Γερμανοί οικονομολόγοι!

Επωφελούμενη μάλιστα από τον χαμηλό πληθωρισμό ή και αποπληθωρισμό που δημιουργεί το σκληρό (υπερτιμημένο) νόμισμα χρηματοδοτώντας την οικονομία της (τις μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις της) με χαμηλά επιτόκια και την διάθεση άφθονων κεφαλαίων που <<δραπέτευσαν>>  κυρίως από χώρες του Νότου της ΕΕ προς μια πιο σίγουρη αγορά, βοηθώντας και το τραπεζικό της ΄σύστημά να ξεπεράσει αθόρυβα τα προβλήματα κεφαλαιοποίησης, κλπ.

θα μπορούσα να αναφέρω πολύ περισσότερα,΄ένα είναι βέβαιο όμως, ότι η κρίση μπορεί να είναι καταστροφική για πολλούς, για μερικούς όμως μπορεί να θεωρηθεί πρώτης τάξεως ευκαιρία για επίτευξη σκοπών, ακόμη και ρεβανσιστικών, αν υπάρχουν κάποιοι ακόμη που δεν ξεχνούν...

KON MAR

k-magazino