ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΓΚΡΙΖΟ ΒΑΛΤΟ

photo:k-magazino

Η αλήθεια είναι ότι η  ανάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα από ένα κόμμα της  Αριστεράς για πρώτη φορά στην ιστορία της΄΄ όχι μόνο δεν δημιούργησε αίσθημα ανατριχίλας στα πολυάριθμα συντηρητικά μικροαστικά στρώματα στην χώρα, αντιθέτως έγινε δεκτή με περισσή απάθεια και τουλάχιστον ανοχή

.Οι λόγοι είναι πολλοί και θα αναφέρω εδώ μερικούς:

-Η κόπωση που προκάλεσε η μακρόχρονη πλέον κρίση και τα κοινωνικά προβλήματα που δημιούργησε.

-Η αίσθηση ότι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές για την αντιμετώπισή της ήσαν αδιέξοδες και αναποτελεσματικές.Στην καλύτερη περίπτωση θα απέτρεπαν μια επίσημη,τυπική χρεωκοπία.

-Η πεποίθηση που δημιουργήθηκε ότι η χώρα είχε απωλέσει οριστικά την εθνική της κυριαρχία,πέραν του περιορισμού που έτσι και αλλιώς προκαλεί η συμμετοχή μιας χώρας σε ευρύτερα υπερεθνικά σύνολα.

-Ο τουλάχιστον άστοχος και ατυχής χειρισμός του όλου θέματος από τις ηγεσίες των μεγάλων Ευρωπαϊκών κρατών,'όπως της Γαλλίας και Γερμανίας και των κοινοτικών οργάνων, δημιούργησε το αίσθημα ταπείνωσης ολοκλήρου του Έθνους και όχι μόνο των λαϊκών στρωμάτων.Ακόμη και όσοι από την πολιτική ηγεσία συμφωνούσαν με την ακολουθητέα πολιτική ήσαν υποχρεωμένοι να απολογούνται συνεχώς ότι η πολιτική αυτή ήταν επιβεβλημένη όχι εκ των πραγμάτων αλλά ως  <<άνωθεν>> εκπορευόμενη!-Πράγματι η συμπεριφορά εταίρων και συμμάχων τις περισσότερες φορές προσομοίαζε αυτή κοινών πλιατσικολόγων.Ακόμη και σε συμβολικό επίπεδο ο διορισμός,η κάθοδος ελεγκτών,τρόικας, και η συμπεριφορά των προκαλούσε αρνητικά συναισθήματα και σε συντηρητικούς αξιωματούχους στην Αθήνα.Κοινή δε ήταν η πεποίθηση ότι οι σύμμαχοι μόνο για την εξυπηρέτηση των ιδίων συμφερόντων ενδιαφέρονταν ακόμη και εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.

-Τέλος η ανάγκη που οδήγησε τους αστούς, συντηρητικούς κυβερνώντες στο τέλος να καλέσουν και τα μικρο-μεσαία και αστικά στρώματα,κατόχους μικρής και μεγάλης ακίνητης περιουσίας να συμβάλλουν και αυτοί με πληρωμή φόρου επ΄αυτής,τον  ΕΝΦΙΑ,για πρώτη φορά.

Ακίνητη περιουσία στην οποία είχε επενδύσει ο κάθε αστός  σχεδόν το σύνολο της απόδοσης της όποιας επιχειρηματικής δραστηριότητας του,προϊόν συχνά συστηματικής φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής ,αφού στην ίδια την επιχείρηση το ελάχιστο δυνατό επανατοποθετούσε ή επανεπένδυε, προκρίνοντας πολλές φορές και να μένει ανασφάλιστος ή να συγκεντρώνει στο ασφαλιστικό ταμείο του τις ελάχιστες προϋποθέσεις και να διεκδικεί χαριστική σύνταξη επί της ουσίας.

Όσο δε την κρίση την <<πλήρωναν>> τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και έβλεπαν την ανεργία πχ. να σκαρφαλώνει από το 10 στο 20 και 30% καμμία ανησυχία, όλα καλώς καμωμένα,πάνω απ΄όλα η σωτηρία της χώρας Ο ΕΝΦΙΑ όμως, το χαράτσι όπως τάχιστα μετονομάσθηκε ήταν η σταγόνα που οδήγησε στην πολιτική ανατροπή!Προτιμότεροι οι αυθεντικοί  κομμουνιστές από αυτούς εδώ τους κρυπτο-κομμουνιστές τους μεταμφιεσμένους σε δήθεν πατριώτες αστούς, που τόλμησαν να βάλλουν χέρι στην περιουσία μας.!

-ΣΎΡΙΖΑ, λοιπόν.!

Και ας ελπίσουμε ότι δεν τα εννοούν αυτά που παρουσιάζουν ως πρόγραμμα και δεν θα υλοποιήσουν τίποτε από αυτά.Μόνο κατάργηση  του ΕΝΦΙΑ και ρύθμιση ή διαγραφή των χρεών !

Να τα βρούμε και με την Ευρώπη,τους Γερμανούς, το ΔΝΤ,να μη τεθεί σε κίνδυνο η παραμονή μας στην Ευροζώνη, να γίνουν οι αναγκαίοι συμβιβασμοί όπως περικοπή μισθών και συντάξεων,απελευθέρωση των απολύσεων και ό,τι άλλο μας ζητηθεί για την σωτηρία της χώρας.

Αρκεί να πληρώσουν τα συνήθη υποζύγια, άντε και μια αόριστα περιγραφόμενη ολιγαρχία, στην οποία ποτέ δεν ανήκουμε εμείς φυσικά!

Ας το έχουν υπ΄'οψιν τους αυτόν τον κοινωνικό βάλτο οι κυβερνώντες που διαπραγματεύονται την παραμονή μας ή μη στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς,κυρίως στην Ευρωζώνη!

Με αντιπάλους διαπραγματευτές που έχουν υπερβεί τα   όρια της ανηθικότητας όταν απαιτούν την αποπληρωμή υπέρογκων ποσών από μια χώρα εξ ιδίων της πόρων,δηλ.φορολογικών εσόδων,όταν έχοντας εκ των προτέρων φροντίσει να αποκλείσουν την δυνατότητα αναχρηματοδότησης του χρέους της ή μέρους του,με απανωτές παρεμβάσεις στις αγορές άντλησης κεφαλαίων ή στους θεσμοθετημένους μηχανισμούς.Υπάρχει κάποια χώρα που θα μπορούσε να αποπληρώσει τα χρέη της χωρίς αναχρηματοδότηση (του χρέους της),έστω και στην καλύτερη φάση του οικονομικού κύκλου της ευρισκόμενη, χωρίς να υποπέσει σε κώμα από οικονομική ασφυξία,μετά από μια τέτοιας έκτασης αφαίμαξη;

 -Συναντάται αυτό πουθενά στην διεθνή πρακτική;

-Και είναι δυνατό να μη αντιλαμβάνονται την ζημιά που προκαλεί η συντήρηση για ικανό χρονικό διάστημα αυτής της κατάστασης και ότι καμμία ανάκαμψη δεν είναι δυνατό να αναμένεται μέσα σε αυτό το δύσοσμο κλίμα;-¨Η αυτό είναι τελικά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και μη ομολογούμενο!

-Από την άλλη πλευρά είναι δυνατόν και εμείς να ισχυριζόμαστε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια λήψης μέτρων για οικονομικό νοικοκύρεμα;

-Όταν ακόμη και σήμερα καταβάλλονται <<εφ΄άπαξ>>μπόνους στους εξερχόμενους από την υπηρεσία,για συνταξιοδότηση, υπαλλήλους του Δημοσίου  και κρατικών συμφερόντων οργανισμούς και επιχειρήσεις;Με αιτιολογικό το τουλάχιστον προκλητικό επιχείρημα ότι δήθεν προέρχονται  από κρατήσεις επί των αποδοχών των,οι οποίες  και παρά τις τόσες πολυώνυμες κρατήσεις  παρέμεναν πάντα σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από τις  αντίστοιχες των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα!Που σημαίνει άτι ο εργοδότης των,δηλ. εμείς, ή ήταν γενναιόδωρος προκλητικά ή αφελής!

-Αρνούμαστε συστηματικά να καθιερώσουμε γενικό όριο συνταξιοδότησης, ΚΟΙΝΌ  ΓΙΑ ΌΛΟΥΣ, πχ.το 62 έτος του κάθε εργαζομένου,και στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, εντάσσοντάς τους όλους σε κοινό ταμείο ασφάλισης μισθωτών,και να πάψει η παραγωγή ακόμη και σήμερα   συνταξιούχων νεωτάτων,φυσικά σχεδόν στο σύνολο από τον δημόσιο τομέα.Και πάνω από όλα να διαχωρίσουμε το δικαίωμα θεμελίωσης συνταξιοδότησης από την έναρξη καταβολής της σύνταξης!

-Αρκετοί αναγκάζονται να παραμένουν σε ενεργό υπηρεσία ακόμη και αν έχουν συμπληρώσει τις απαιτούμενες προ υποθέσεις για ελάχιστη σύνταξη μέχρι την κάλυψη του απαιτούμενου ορίου ηλικίας για να μη χάσουν το δικαίωμα συνταξιοδότησης,άλλοι θα ήθελαν να πάψουν να εργάζονται μετά από μια ηλικία ,έχοντες την δυνατότητα να συντηρηθούν εξ ιδίων πόρων,σύζυγοι γυναίκες συνήθως, αλλά φοβούμενοι την απώλεια δικαιώματος συνταξιοδότησης δεν το πράττουν,μη απελευθερώνοντας θέσεις εργασίας έτσι,και πολλές άλλες περιπτώσεις αντίστοιχες.

-Και η φιλοσοφία της κοινωνικής ασφάλισης πρέπει να αλλάξει, θέτοντας κατώτατα όρια και οροφή στο ύψος των συντάξεων,με την αντίληψη ότι η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι επενδυτικό πρόγραμμα,υπάρχουν εναλλακτικά στην αγορά για τους επιθυμούντες και έχοντες την δυνατότητα, αλλά υποχρέωση της πολιτείας να διασφαλίσει ελάχιστο αξιοπρεπές εισόδημα στους αδυνατούντες λόγω ηλικίας ή αναπηρίας πολίτες της.

-Πως λοιπόν και εμείς ισχυριζόμαστε ότι δεν μπορούμε να κοιτάξουμε να ορθολογικοποιήσουμε προ-πάντων το ασφαλιστικό και να το καταστήσουμε βιώσιμο;

KON MAR

k-magazino

ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΜΑΝΙΧΑΪΣΜΟΣ

CHAMBERLAIN θριαμβευτής....Σε λίγο αίμα και δάκρυα!

1938,Σεπτέμβριος: .Ο ¨Αγγλος πρωθυπουργός ARTHOUR NEVILLE CHAMBERLAIN επιστρέφει περιχαρής και τροπαιούχος από το Μόναχο της Γερμανίας στην πατρίδα του."Η Πολιτική του Κατευνασμού" της οποίας ήταν εμπνευστής μαζί με τον Γάλλο συνάδελφό του EDOUARD DALADIER είχε πετύχει, και είχαν θριαμβεύσει έναντι κάποιων γραφικών πολιτικών αντιπάλων τους,σαν τον Τσώρτσιλ, που έβλεπαν με ανησυχία το παρα-φούσκωμα της Γερμανικής χήνας.Είχαν θυσιαστεί βέβαια τα δίκαια και η ανεξαρτησία κάποιων μικρών χωρών, όπως της Τσεχίας, αλλά αυτό φυσικά θα μπορούσε να παραβλεφθεί  και δεν ενδιέφερε κανέναν.Όλη η Ευρώπη και ο <<πολιτισμένος κόσμος>> πανηγύριζε!-Το καρκίνωμα όμως είχε παραμείνει εκεί στο σώμα της Ευρώπης και σε λίγο χρόνο θα δηλητήριαζε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο με εξαιρετικά επώδυνες συνέπειες.Τον Σεπτέμβριο του 1938 υπήρχε ακόμη λίγος  χρόνος, ένα χρόνο αργότερα τον Σεπτέμβριο του  1939 ήταν ήδη αργά!

Φαίνεται όμως ότι η ιστορία είναι από τα πιο δύσκολα μαθήματα γι αυτό δυστυχώς απαιτείται για την κατανόηση της  συνεχής επανάληψη. Και όμως, ένα από τα πιο ασφαλή συμπεράσματα που μπορεί να συναγάγει άμεσα κάποιος μελετητής της είναι η διαπίστωση, με ισχύ μάλιστα νομοτέλειας, ότι η αύξηση της ισχύος ,οικονομικής,πολιτικής,στρατιωτικής, ενός έθνους και μιας χώρας ενέχει το σπέρμα ιμπεριαλιστικών διαθέσεων.Σαν την συσσώρευση των νεφών που προηγείται και προμηνύει καταιγίδα και μπόρες.

Και η Γερμανία μας δίνει ένα ιδανικό παράδειγμα για αυτό: Από το 1870 μέχρι τις μέρες μας, τρεις φορές έρριξε σε τρομερές περιπέτειες την Ευρώπη, τον εαυτό της και όλο τον κόσμο!Και ουσιαστικά έμεινε ατιμώρητη,έτοιμη  για τον επόμενο γύρο, για μια ακόμη απόπειρα επιβολής ενός imperium. Λες και η (ανεπιτυχής) απόπειρα ληστείας μετά  φόνων(κατά συρροή ),δεν τιμωρείται, δεν αποτελεί καν άδικη πράξη.Μόνο η παραβίαση κάποιων θεσμικών κανόνων,διοικητικής μάλιστα μορφής αποτελούν ασυγχώρητα αμαρτήματα,διαχρονικά που επισύρουν βαρύτατες μάλιστα τιμωρίες,επί δικαίων και αδίκων.Σ¨αυτόν τον παραβάτη,σαν την Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής περιφέρειας, καμμιά επιείκεια, ο φταίχτης πρέπει να τιμωρείται σκληρά και να εμπεδωθεί η προτεσταντική ηθική, απόλυτα.

Προσπαθούσα πάντα  να ερμηνεύω την στάση της Γερμανίας με ορθολογικά κριτήρια.Αν δηλαδή ωφελείται και πως από την παρούσα οικονομική κρίση.Πρέπει να παραδεχθώ όμως ότι την συμπεριφορά της πρέπει να την προσεγγίζουμε και με ψυχολογικούς όρους.Είναι γνωστός ο Γερμανικός ιδεαλισμός.Όπως είναι γνωστό και ότι είναι είναι λαός ευφυής και δραστήριος,εργατικός και εξαιρετικά επίμονος και με οργανωτικές αρετές.Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι η δύναμή του αλλά και η αδυναμία του,που εμπεριέχουν και το σπέρμα της αυτοκαταστροφής

 -Στον αντίποδα θα έλεγα ότι δεν διακρίνεται για τις πολιτικές αρετές του!Εύπιστος σε ό,τι εκπορεύεται  από τις ηγεσίες του,οικονομικές,πολιτικές και πνευματικές ελίτ,συστρατεύεται ευκόλως χωρίς καμμιά κριτική διάθεση,αυτο-υποβάλλεται από τον όγκο της συσσωρευμένης ισχύος του και αδυνατεί να προβλέψει την συνολική πορεία, να αντιληφθεί και να καταννοήσει τον περιβάλλοντα κόσμο.Δεν αναζητεί φίλους αλλά υπηκόους,εκλαμβάνει ως πραγματική  φιλία την από φόβο ή σκοπιμότητα  εξυπηρετική συμπεριφορά και αυτο-δικαιώνεται από τον ακαταμάχητο ιδεαλισμό του.!Δεν είναι τυχαίο ότι ηγέτες  όπως ο Βίσμαρκ και Χίτλερ έτυχαν μέχρι τέλους της ολοκληρωτικής αποδοχής του Γερμανικού Λαού, ακόμη και όταν το αποτέλεσμα της πολιτικής των ήταν πια εμφανές και στον πιο αδαή και αφελή πολίτη!

Και σήμερα, δεν είναι τυχαίο ότι ο μέσος Γερμανός έχει αφομοιώσει απόλυτα και άκριτα πιστεύει τις κατηγορίες εναντίον των λαών της Νότιας Ευρώπης που διαχέουν κανάλια και λαϊκά φύλλα μαζικής ενημέρωσης στην Γερμανία!

Φυσικά αυτά δεν ισχύουν για τον Γερμανό τραπεζίτη,τον μεγαλο επιχειρηματία, εκδότη, πολιτικό κλπ. μέλος της γερμανικής ελίτ που προφανώς αντιλαμβάνεται και γνωρίζει το ευμετάβλητο των καταστάσεων και ενσυνείδητα εργάζεται για την επιβολή του Γερμανικού imperium,έχοντας σαν αφετηρία και όπλο την οικονομική και πολιτική ισχύ,προς το παρόν, της χώρας του.

-Μήπως ΤΏΡΑ ΕΊΝΑΙ Η ΏΡΑ που πρέπει οι ηγεσίες των υπόλοιπων Ευρωπαϊκών κρατών να εγερθούν από τις βαθιές υποκλίσεις των ενώπιον της Γερμανικής ηγεσίας και να εργασθούν από κοινού για μια Ευρωπαϊκή Γερμανία και όχι για μια Γερμανική Ευρώπη;-Ακούγοντας τον Τσώρτσιλ και όχι τις <<συνετές>> φωνές των Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ;

-Μήπως έστω και τώρα υπάρχει λίγος χρόνος;



KON MAR

k-magazino

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΗΘΛΕΕΜ...

<<...Λέγουσι δε τινες: Πίστευε και μη ερεύνα... Εγώ δε λέγω υμίν, ΕΡΕΥΝΑΤΕ τας γραφάς υμών...Γνώσεσθε  την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς...>>

-Μύθος ή ιστορική πραγματικότητα ο Χριστός,ο βίος και η διδασκαλία του.αποτελούν στάδιο στη εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού στην προσπάθεια συγκρότησης πιο ανθρώπινων, πιο ανεκτικών κοινωνιών όπου θα υπάρχει χώρος και για τα πιο αδύναμα μέλη των.

 Ιστορικά βέβαια γνωρίζουμε ότι (και αυτή) η θρησκεία έγινε ένας ακόμη ιδεολογικός μηχανισμός επιβολής στα χέρια των εκάστοτε κρατούντων και συγκολλητική ύλη σταθερότητας κοινωνικών πυραμίδων.Φταίνε άραγε τα Κείμενα,ή οι ερμηνευτές τους; Η μάχη του καλού και του κακού δεν κρίθηκε πριν 2000 χρόνια σε μια Ρωμαϊκή επαρχία αλλά είναι αέναη προσπάθεια και πιθανόν θα μας προσπεράσει χρονικά και ΑΠΑΙΤΕΊ και την δική μας συστράτευση.

 Σταυροφόροι ή όχι,στο όνομα του Χριστoύ ή μη, ο αγώνας αυτός είναι ο δρόμος του Θεού,στην πιο εξιδανικευμένη μορφή του, όπως ο καθένας μας έχει εσωτερικεύσει.!

 -Αυτά τα Χριστούγεννα ας μη περιμένουμε το χαρμόσυνο άγγελμα της Γέννησης από την Βηθλεέμ, αλλά ο καθένας μας ας μεταβάλλει την καρδιά του σε μια μικρή,ταπεινή φάτνη,που η κάθε μια της θα υποδεχτεί και από ένα μικρό,νεογέννητο Χριστό!

Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα!








Kon Mar

k-magazino

ΚΑΠΟΤΕ, ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...

-πανηγυρικό λόγο για την επέτειο θα μπορούσε ο καθείς μας να γράψει και να μιλήσει για ήρωες και παλλαϊκό ξεσηκωμό κλπ, η... αλήθεια είναι όμως ότι << το Πολυτεχνείο>> το δημιούργησε μια χούφτα <<αλητών-φοιτητών>> και άλλων περιθωριακών στοιχείων της πόλης, ξένα και εχθρικά στοιχεία προς την συντριπτική πλειονότητα των <<φρόνιμων νοικοκυραίων>> που τους κοιτούσαν με καχυποψία και εχθρότητα.

Αυτή ήταν η άποψη όχι μόνο των εκπροσώπων της χούντας αλλά και πολιτικών φορέων της εποχής που προσέθεταν μάλιστα και τον χαρακτηρισμό προβοκατόρων και πρακτόρων καί η άποψη αυτή επικρατούσε ανάμεσα στον πληθυσμό και για κάποιο διάστημα και μετά την μεταπολίτευση

.Και όσοι παρεσύρθησαν από τον δυναμισμό και την λαθεμένη εκτίμηση ότι άλλαξε η κατάσταση,και ότι ήρθε η ώρα να σπεύσουν να αλλάξουν και αυτοί, ανένηψαν με την επικράτηση της νέας χούντας του Ιωαννίδη.Με την επικράτηση της μεταπολίτευσης η <<Εθνική Επανάστασις>> έγινε <<χούντα>> και οι <<αλήτες φοιτητές>> έγιναν <<Ήρωες του Πολυτεχνείου>>.Ο καιροσκοπισμός στο μεγαλείο του,αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα!


Τα γράφω αυτά, όχι για να μουντζουρώσω τον αγώνα αλλά να επισημάνω ότι ο δρόμος του αγώνα τις περισσότερες φορές είναι μοναχικός και δεν δίδεται υπό τις επευφημίες του πλήθους αλλά κάτω από παγερή αδιαφορία ή και από ιαχές <<σταύρωσον,σταύρωσον αυτόν>>.Ο δε μύθος που θα δημιουργηθεί μεταγενέστερα,εάν και όταν ο αγώνας δικαιωθεί, θα προβάλλει ως ήρωες-πρωταγωνιστές όσους εξ αυτών έχουν καλύτερες επιδόσεις στις δημόσιες σχέσεις...


Δυστυχώς οι λαοί,και ο λαός μας κατ΄εξοχήν, έχουν μάθει να λατρεύουν τον ισχυρό και να μισούν τον αδύνατον.!


Δυστυχώς και η ανάγκη για αγώνες δεν εξέλιπε και οι ευκαιρείες για μια έμπρακτη διάψευση των ανωτέρω, με συμμετοχή σε αυτούς, είναι παρούσες και σήμερα !, Αυτή η συμμετοχή θα ήταν και η ειλικρινέστερη απόδοση τιμών στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου του Νοέμβρη του 1973.!






Kon Mar

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ

...Η γοητεία του μύθου του Μ. Αλεξάνδρου πρέπει να ομολογήσω δεν είχε ποτέ πάνω μου την επίδραση πού ίσως θα έπρεπε.

Όπως όλοι ασφαλώς γνωρίζουμε,μεγάλους πολέμαρχους έχει να επιδείξει η ιστορία  και άλλων λαών...Eπίσης και δημιουργία μεγάλων αυτοκρατοριών,μεγαλυτέρων και αυτής του βασιλείου των Μακεδόνων. Όσα δε λέγονται περί πολιτιστικής εκστρατείας στην Ασία,τα αντιπαρέρχομαι.ως ιδεολογήματα μεταγενέστερα...H αυτοκρατορία δημιουργήθηκε με το ξίφος και πολύ αίμα και όχι με βάση τους κανόνες καλής συμπεριφοράς (savoir vivre).-Ο πόλεμος ήταν επεκτατικός,ιμπεριαλιστικός.Κανείς κατακτητής παλαιότερος ή σύγχρονος αποικιοκράτης, δεν εξιλεώνεται,.με το πρωτοφανές επιχείρημα ότι υπερέχει πολιτιστικά και άρα δικαιούται να υποδουλώνει γείτονές του!
Σας είναι γνωστή φυσικά η συνέχεια,το ατελείωτο αιματοκύλισμα των ανθρώπων του και διαδόχων του για τον διαμοιρασμό της λείας,δηλωτικό και του ήθους τους και των προθέσεών τους!

Ούτε και τα λαμπρά οικοδομήματα των αρχαίων προγόνων μας με εκστασιάζουν:Η Βαβυλώνα,τα Σούσα,οι Αιγυπτιακές πόλεις,η Ρώμη δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτε από τις μάλλον φτωχές πόλεις και ταπεινά οικοδομήματα των πόλεων του Ελλαδικού χώρου,που σήμερα κείτονται ερείπια διάσπαρτα.Τα μόνα λαμπρά οικοδομήματα του Ελληνισμού,ΑΘΑΝΑΤΑ στον χρόνο, τα έστησαν ο Λυσίας,ο Πλάτωνας,ο Θουκυδίδης,ο Ξενοφών,ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο Αρχιμήδης ,κλπ.κλπ,τέκτονες του Πνεύματος και του Λόγου!

Γι αυτούς είμαι υπερήφανος προσωπικά,και δεν κρατώ μεζούρα για να μετρώ δορύκτητο γή!

Γι αυτούς θα ήμουν υπερήφανος ακόμη και αν δεν ήμουν Έλληνας!

Και κάτι ακόμη:-Η ιστορία δεν είναι ρομαντικό περιπετειώδες διήγημα της ζωής και δράσης βασιλέων και ηρώων, αλλά μάθημα διδακτικό και αυτογνωσίας για ένα έθνος που προσδιορίζεται με βάση το παρελθόν και χαράσσει την πορεία του προς  το μέλλον.

KON MAR